എന്റെ മഴഭോട്ടോഗ്രഭി
ഒരു ഫോട്ടോ ബ്ളോഗറാവുക എന്നത് കുഞ്ഞുന്നാള് മുതലുള്ള എന്റെ ആഗ്രഹമായിരുന്നു. നാലാം ക്ളാസ്സില് പഠിക്കുമ്പോള് പൊട്ടിയ സ്ളേറ്റിന്റെ വിടവിലൂടെ അപ്പുറത്തെ ബെഞ്ചിലെ സോഫിയുടെ മുഖം ഒരു ഫ്രെയിമിനുള്ളില് കണ്ടപ്പോഴാണ് എന്റെ ഉള്ളില് ഒരു ഫോട്ടോഗ്രാഫര് ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞത്. ആ ഫോട്ടോഗ്രാഫറെ ഉണര്ത്താന് വേണ്ടി ഞാന് എന്നും സോഫിയെ അതേ ഫ്രെയിമിലൂടെ കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. പിന്നെ എട്ടാം ക്ളാസ്സില് പഠിക്കുമ്പോള് സുഗന്ധിടീച്ചറിലൂടെ ഞാന് ഫോട്ടോഗ്രാഫിയുടെ വിശാലമായ ലോകത്തേക്ക് കടക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു ക്യാമറയില്ലാതെ ചില പടങ്ങളെടുക്കാതെ മുന്നോട്ടുള്ള ജീവിതം അസാധ്യമാണെന്നു ഞാന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. നേരേ വടക്കോട്ടു പിടിച്ചു.
ഫോട്ടോഗ്രഫി പഠിക്കണമെന്ന മോഹവുമായി ചെന്നു കയറിയത് ഒരു സിങ്കത്തിന്റെ കടയില്. മുക്കുഴി ജംക്ഷനില് ഉസ്താദ് സ്റ്റുഡിയോ നടത്തുന്ന അലവലാതി ഖാന്. അകത്തെ ഡാര്ക് റൂമില് ചെന്ന് ആവശ്യമറിയിച്ചു. എടുത്തിട്ടുള്ള പടങ്ങളില് ചിലതു കാണിച്ചുകൊടുക്കാന് പറഞ്ഞു. ഒരു മൊബൈല് ക്യാമറ പോലും ഇല്ലാത്തവന് എന്തു വച്ച് പടമെടുക്കാന് ? മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഉസ്താദിന്റെ കുഡാക് ദര്ബാര് ക്യാമറയില് 36ന്റെ ഫിലിം ലോഡ് ചെയ്ത് പുറത്തേക്കിറങ്ങി. തിരികെ കയറുമ്പോള് ക്യാമറയില് പന്ത്രണ്ടോളം കുളിസീനുകള്. പടങ്ങളെല്ലാം നോക്കി ഗുരു കണ്ണീരോടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു. അന്നു തുടങ്ങിയ പണിയാണ്. പിന്നെ, ഗുരുവിന്റെ സ്റ്റുഡിയോയില് നിന്ന് ക്യാമറയും ഫിലിമും 12,000 രൂപയും ഗുരുവിന്റെ കെട്ടിയോള്ടെ താലിചെയിനും അടിച്ചുമാറ്റി നാടുവിടുമ്പോഴും ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളില് ഒരു ഫോട്ടോ ബ്ളോഗറാവാനുള്ള ആഗ്രഹമായിരുന്നു.
ഒടുവില് ബ്ളോഗിലെത്തിയപ്പോള് കളി മാറി. ഫോട്ടോ ബ്ളോഗ് എന്നു പറഞ്ഞാല് അത് ക്ളോസപ് പടങ്ങളുടെ ശേഖരമാണ്. മഴയാണ് എല്ലാവരുടെയും വീക്ക്നെസ്സ്. എനിക്കു മഴയെന്നു കേള്ക്കുന്നതേ വെറുപ്പാണ്. പക്ഷെ, നല്ല ബ്ളോഗറാവണമെങ്കില് മഴ എന്നു കേള്ക്കുമ്പോള് ചുമ്മാ ഹൊ, ശ്ശൊ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് വികാരം കൊള്ളണം.മഴയോട് പ്രണയമാണെന്നു പറയണം, മഴ നനഞ്ഞു നടക്കുന്നതിന്റെ രസത്തെപ്പറ്റി വാചാലനാകണം. എന്നിട്ട് ചില്ലില് പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന വെള്ളത്തുള്ളികള്, പുല്നാമ്പിന് തുമ്പിലെ വെള്ളത്തുള്ളി, ആകാശത്തു നിന്നു വീഴുന്ന വെള്ളത്തുള്ളി, ജനലിലൂടെ കണ്ട മഴ,വെള്ളത്തില് വീണുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന മഴ തുടങ്ങിയ ഏതെങ്കിലും തീമില് എക്സ്ട്രീം ക്ളോസപ്പ് പടങ്ങളെടുത്ത് സ്ഥിരമായി ബ്ളോഗില് ഇടണം. അങ്ങനെ ചെയ്താല് രണ്ടാണു ഗുണം.
ഒന്ന്, പടം എക്സ്ട്രീം ക്ളോസപ്പാവുമ്പോള് നമ്മള് എടുക്കുന്ന ഫ്രെയിം എത്ര അലമ്പാണെങ്കിലും ആരും അറിയില്ല. പിന്നെ, വെള്ളത്തിന്റെ ക്ളോസപ്പ് എങ്ങിനെയെടുത്താലും ഇരമ്പും. രണ്ട്, ജന്മനാ മഴ വീക്നെസ്സായതുകൊണ്ട് ഉള്ള പെണ്ണുങ്ങളെല്ലാം കൂടി ഇരച്ചു കയറി ബ്ളോഗിലേക്കു വരും. പിന്നെ കമന്റായി, കണ്ണീരായി, ബ്ളോഗ് സംഗമമായി.
പക്ഷെ, ഇതിനൊക്കെ അടിസ്ഥാനപരമായി രണ്ടു സംഗതികള് വേണം. ഒന്ന്, ഒരു ക്യാമറ. രണ്ട്, ഫോട്ടോ എടുക്കാനുള്ള സെന്സ്, സെന്സിബിലിറ്റി, സെന്സിറ്റിവിറ്റി. എങ്കിലും, മഹാറാണി ബാര് പോലെ അലവലാതികളായ ആണുങ്ങള് മാത്രം കയറിയിറങ്ങുന്ന ഈ ബ്ളോഗില് തങ്കവളകളിട്ട കൈകളാല് അനേകം അനേകം ക്ളിക്കുകള് വന്നു നിറയുന്നതിന് വേണ്ടി ഈ പറഞ്ഞ രണ്ടു യോഗ്യതകളും ഇല്ലാത്ത ഞാന് കുറെ മഴച്ചിത്രങ്ങള് പോസ്റ്റുന്നു. ഇതിന്റെ ക്ളോസപ് ചോദിക്കരുത്. ഇതിന്റെ വൈഡും ക്ളോസപ്പും നെഗറ്റീവും പോസിറ്റീവുമെല്ലാം സ്വന്തമായി ബ്ളോഗില്ലാത്ത കുറെയധികം ഫോട്ടോഗ്രാഫര്മാര് എടുത്തതാണ്. ഇന്നും ഇന്നലെയുമായി പെയ്ത മഴ ഭൂമീദേവിയോട് കാണിച്ച കോപ്പിലെ പരിപാടി എന്താണെന്ന് നിങ്ങള് നേരിട്ടു കണ്ടു മനസ്സിലാക്കുക.

പാലമെത്ര വെള്ളം കണ്ടതാന്നൊക്കെ ചുമ്മാ പറയാമെന്നു മാത്രം. നല്ലൊരു ഉരുള് വന്നപ്പോള് അനോണി കമന്റിലെ തെറിവായിച്ച ബ്ലോഗറെപ്പോലെ റേപ് ചെയ്യപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന കോടഞ്ചേരി ചെമ്പുകടവ് പാലം.

വയനാട് പുളിഞ്ഞാല് എന്ന സ്ഥലത്ത് ഉണ്ടായ ഉരുള്പൊട്ടല്. നോക്കൂ, ഏതോ അച്ചായന് നട്ട ഒരു മരം മാത്രം ബാക്കി നില്ക്കുന്നു. ബാക്കി കംപ്ലീറ്റും പോയി.

ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ വള്ളിയൂര്ക്കാവ് ക്ഷേത്രം യുക്തിവാദിയായ മഴയുടെ പിടിയില്. ശിവസേനക്കാരറിഞ്ഞാല് മഴയുടെ കിഡ്നി എടുക്കും.
















